از کنار من دور شوید

نگاه فرشتگاه به جماعتی است که در حال حرکت به سمت بقیع هستند. حبیبم در حالی که دستان علی را در دست دارد قدم برمی‌دارد و در گوش علی نجوا می‌کند. اشک آرام آرام از چشمان علی سرازیر می‌شود. در بقیع محمد برای گذشتگان طلب رحمت و مغفرت می‌کند، چقدر حبیبم دلسوز امت خود است چه طولانی نیایش می‌کند تا آمرزش گذشتگان را از من بخواهد. بعد رو به علی می‌گوید: «علی جان جبرئیل هر سال یک مرتبه قرآن را بر من عرضه می‌کرد؛ ولی امسال دو مرتبه این امر صورت گرفته است و این دلیلی ندارد مگر این‌که اجل من نزدیک باشد.» چهره علی بی‌تاب می‌شود با حزن شدیدی به چهره پیامبر نگاه می‌کند. حبیبم ادامه می‌دهد: «اگر من از دنیا رفتم، تو مرا غسل بده.» علی سرش را پایین می‌اندازد و می‌گوید: «علی آن روز را نبیند که رسوا خدا را غسل و کفن کند.» محمد با مهربانی دستی بر شانه علی می‌گذارد.

محمد رو به سوی جماعت همراهش می‌نماید و می‌گوید: «ای مردم، آتش فتنه شعله‌ور شده و فتنه‌ها مانند پاره‌های شب تاریک، رو آورده و شما هیچ دستاویزی علیه من ندارید؛ زیرا من حلال نکردم مگر آن‌چه قرآن حلال دانسته و حرام نکردم مگر آن‌چه قرآن حرام داشته است.» و بعد سکوت می‌کند و به همراه علی راهی خانه ام‌سلمه می‌شود…