
حسنی احمدی
مرد روبروی علیبنحسین نشسته بود و از روزگار سخت و
مشکلاتش گله میکرد. سجاد سکوت کرده بود و در سکوت به حرفهای مرد گوش میداد.
سخنان مرد تمام شد. نگاهی به چهره فرزند حبیبم محمد کرد تا تأثیر کلامش را مشاهده
کند. چهره سجاد همچنان آرام بود. لحظهای درنگ کرد و گفت بیچاره فرزند آدم هر روز
گرفتار سه مصیبت است که از هیچ کدام آنها پند و عبرت نمیگیرد، اگر عبرت بگیرد
دنیا و مشکلات آن برایش آسان میشود. مصیبت اول اینکه هر روز از عمرش کاسته میشود،
اگر زیان در اموال او پیش آید غمگین میگردد با اینکه سرمایه ممکن است بار دیگر
بازگردد ولی عمر قابل برگشت نیست.
دوم آنکه هر روزی خود را میخورد اگر حلال باشد باید حساب
آن را پس بدهد و اگر حرام باشد باید بر آن کیفر بیند.
مرد چشم به دهان علیبنحسین دارد، سجاد میگوید: سومی مهمتر
از این است.
مرد با هیجان میپرسد: سومی چیست ای فرزند رسول خدا.
سجاد میگوید:
ـ هر روز را که به پایان میرساند یک قدم به آخرت نزدیک شده
است اما نمیداند به سوی بهشت میرود یا به طرف جهنم.
سخنان سجاد پایان یافته مرد به حرفهایی که بیش از این زد
فکر میکند و بعد به سخنان سجاد.
سجاد دست به زانو میگذارد و برمیخیزد و زیر لب میگوید:
الله اکبر الله اکبر.