بهار انتظار

سعید بیابانکی

خدا کند که بهار رسیدنش برسد

شب تولد چشمان روشنش برسد

چو گرد بر سر راهش نشسته‌ام شب و روز

به این امید که دستم به دامنش برسد

هزار دست پر از خواهشند و گوش به زنگ

که آن انارترین روز چیدنش برسد

چه سال‌ها که درین دشت، خوشه‌چین ماندم

که دست خالی شوقم به خرمنش برسد

بر این مشام و بر این جان چه می‌شود یا رب!

نسیمی از چمنش بویی از تنش برسد

خدای من دل چشم انتظار من تا چند

به دور دست فلک بانگ شیونش برسد؟

چقدر بر لب این جاده منتظر ماندن؟

خدا کند که از آن دور توسنش برسد

پرواز جان

گر به سوى كوچه دلدار راهى باز گردد

گر كه بخت خفته‌ام با من دمى هم‌ساز گردد

گر نسيم صبحگاهى، ره به كوى دوست يابد

گر دل افسرده با آن سرو قد هم‌راز گردد

گر نى از درد دل عشاق، شرحى باز گويد

گر دل غم‌ديده با غم‌خواه هم‏آواز گردد

گر سليمان بر غم مور ضعيفى رحمت آرد

در بر صاحب‌دلان والاى و سرافراز گردد

در هوايش سر سپارم، در قدومش جان بريزم

گر برويم در گشايد، گر به نازى باز گردد

سايه‌افكن بر سرم، اى سرو بستانِ نكويى

تا كه جانم از جهان، آماده پرواز گردد

امام خمینی‌^{رحمه‌الله‌علیه}

ولادت حضرت ابوالفضل‌ العباس‌علیه‌السلام

علمدار عشق

با تلخیص ژولیده نیشابوری

ای عاشقان ای عاشقان عالم سراپا ناز شد

سیمرغ قاف عشق را هنگامه پرواز شد

ز اسرار خلقت بهر ما افشا هزاران راز شد

کلک جهان‌آرای حق، آماده اعجاز شد

از فرط شادی و شعف، عفو گنه آغاز شد

باب‌الحوائج آمد و درهای رحمت باز شد

ساقی بیاور جام می چون اشجع‌الناس آمده

عاشوریان را مژده ده، بر گو که عباس آمده

از دامن ام‌البنین ماهی به یثرب سر زده

کز حسن رویش طعنه‌ها بر خسرو خاور زده

از بهر یاری حسین، تکبیر از دل بر زده

پرچم، علیه دشمنان بر قله باور زده

سرچشمه آب بقا جوشد ز چشم مست او

گردد فدایی حسین از چشم مستی هست او

عفو گناه ما کند خالق به ناز شصت او

دل بر حسینش بسته او نازم به بند و بست او

هستی دهد در راه حق، هستی شود پا بست او

تا دین نیفتد از بها، افتد ز پیکر دست او

او آمده تا خویش را سرمست شیدایی کند

کز مستی و شیدایی‌اش بر خلق آقایی کند

صد ها هزاران درد را درمان ایمائی کند

ز انفاس گرم خویشتن، کار مسیحایی کند

پرچم فراز دین حق پرورده مولاست او

چون در شجاعت رهبری بی‌باک و بی‌پرواست او

هم‌سنگر آزادگی با یوسف زهراست او

باب‌الحوائج در جهان بر خلق ما فی‌هاست او

غیرت بسان قطره و در مرتبت دریاست او

ناموس حق را حامی و غارتگر دل‌هاست او

باشد حسین فاطمه چون شمع و او پروانه‌اش

جان می‌کند ایثار او چون او بود جانانه‌اش

کرب و بلا میخانه و او ساقی میخانه‌اش

حق از می قالوا بلی پُر می‌کند پیمانه‌اش

ولادت حضرت امام زین‌العابدین‌علیه‌السلام

سجاده ملک و ملکوت

یوسف رحیمی

نور حق می‌دمد از مشرق سجاده‌ تو

چه شکوهی‌ ست در این زندگی ساده تو

می‌رود از نظرش جنت و ملک و ملکوت

آن‌که از روز نخستین شده دلداده‌ تو

زمزم و کوثر و تسنیم به وجد آمده‌اند

از زلالی می و روشنی باده‌ تو

هر کسی معجزه‌ چشم تو را باور کرد

می‌شود بنده ولی بنده‌ آزاده‌ تو

با کرامات نگاهت دل هر عاشق را

می‌برد سمت خدا روشنی جاده‌ تو

آمدی تا به جهان نور یقین برگردد

نور ایمان و سعادت به زمین برگردد

مکه با مقدم تو عطر بهاران دارد

دیده‌ روشن تو، رحمت باران دارد

کعبه بر شانه‌ لطف تو توکل کرده

با نفس‌های مسیحایی تو جان دارد

مثل جدّت تو نهادی حجر‌الاسود را

ور نه بی‌مرحمتت قامت لرزان دارد

هر کسی در دل او نور ولایت جاری‌ ست

به کرامات تو و چشم تو ایمان دارد

از نگاهت همه اعجاز و یقین می‌بارد

چشم‌هایت چقدر تازه مسلمان دارد

آیه آیه کلمات تو همه روشنی‌اند

خط به خط مصحف تو جلوه‌ قرآن دارد

لحظاتت همه از نور خدا لبریزند

مگر این شوق الهی تو پایان دارد

شب گذشت و سر تو بر روی تربت مانده

در عروجی تو ولی شوق عبادت مانده

با تو هر لحظه‌ من بوی خدا می‌گیرد

عطر اخلاص و مناجات و دعا می‌گیرد

بچشان بر دل ما طعم عبودیت را

سجده‌هامان به نگاه تو بها می‌گیرد

تو ولی نعمت ما و همه عبدت هستیم

رحمت واسعه‌ات دست مرا می‌گیرد

تا بقیعت دل شیدای مرا راهی کن

عشق از گوشه‌ چشمان تو پا می‌گیرد

آنقدر بنده نوازی که دل چون من هم

عاقبت تذکره‌ کرب و بلا می‌گیرد