گوسفند زیبا

حسنی احمدی

حسن مجتبی چشم می‌گرداند تا گوسفند زیبایش را ببیند، امروز هر چقدر نگاه کرده است خبری از گوسفند زیبایش نبود. فرزند رسولم به این گوسفند زیبا علاقه دارد. حسن نگاهش در قسمتی از خانه متمرکز می‌شود گوسفند روی زمین نشسته است، حسن نزدیک می‌رود و دستی بر سر و گوش گوسفند می‌کشد که ناگهان متوجه می‌شود که پای گوسفند شکسته است.

مجتبی غلامش را صدا می‌کند و از او می‌پرسد:

ـ چه کسی پای این گوسفند را شکسته است؟

غلام بدون هیچ ترسی می‌گوید:

ـ من شکسته‌ام.

غم در چهره حسن می‌نشیند.

ـ برای چه این کار را کردی؟

غلام پوزخندی می‌زند و می‌گوید:

ـ برای آن‌که شما را راحت کنم.

فرزند حبیبم محمد تبسمی زیبا بر لب می‌نشاند، نگاهی به گوسفند می‌کند و بعد رو به غلام کرده و می‌گوید: من هم در عوض با ناراحت کردن شیطان تو را شادمان می‌کنم و خیر و احسانم را بر تو ارزانی می‌دارم. پس برو که تو را در راه خدا آزاد کردم.

غلام شرمسار سرش را به پایین می‌اندازد و با خود می‌اندیشد چگونه توانسته مردی به این بزرگواری را با کارش بیازارد.