در روزگاران
قدیم پادشاهی تصمیم گرفت که دخترش را به دروغگوترین آدم کشورش بدهد. آدم‌های زیادی
نزد پادشاه آمدند و دروغ‌های زیادی گفتند و او را خنداندند.
اما پادشاه
همه آن‌ها را رد کرد و گفت دروغ‌های شما باورکردنی هستند. تا این‌که جوانی دانا و باهوش
تصمیم گرفت کاری کند تا پادشاه را مجبور کند تا او را داماد خودش کند. پولی تهیه کرد
و سراغ سبدبافی رفت و از او خواست خارج از دروازه شهر بنشیند و سبدی ببافد که از دروازه
شهر بزرگ‌تر باشد و داخل دروازه نشود. بعد به سراغ پادشاه رفت و گفت: من دروغی دارم
که هم باید بشنوید و هم باید آن را ببینید.
پادشاه گفت
: بگو چه کنم؟گفت: با من به دروازه شهر بیایید. با هم به دروازه رفتند. جوان زیرک گفت:
ای پادشاه پدر شما پیش از مرگشان به پول احتیاج داشتند از پدر من وام خواستند و پدر
من هم هفت بار این سبد را پر از سکه و طلا کرد و برای پدر شما فرستاد.
اگر حرف
مرا باور دارید پس قرض‌ها را پس بدهید. اگر باور ندارید این دروغ مرا بپذیرید و دخترتان
را به عقد من در آورید.
پادشاه تسلیم
جوان زیرک شد و چاره‌ای جز این نداشت. از آن زمان به بعد به هر کس که دروغ بزرگی بگوید
می‌گویند: دروغش از دروازه تو نمی‌آید.
...