سروناز حر
بخش سوم
بانو مکثی کرد... رو كرد به مردم و فرمود: ای مسلمانانی كه خيلی سريع! به طرف گفتههای باطل(مسرعه الی قیل الباطل) رفتيد و در مقابل كار زشتی كه زيانبار است، چشمان خود را بر هم گذاشتید، آيا در قرآن تدبر نمیكنيد يا آن كه بر دل‌های شما قفل زده شده است؟
بلكه اين كارهای زشت شماست كه سبب شد دل‌های شما را زنگار بگيرد و چشم و گوش شما بسته شود. تأويل بدی كرديد و آنچه در عوض گرفتيد شر است. به خدا سوگند بار سنگينی را به دوش گرفتيد و عاقبت آن وخيم است؛ زمانی كه پردهها كنار رود، آن وقت سختی‌های پشت پرده ظاهر میشود و از ناحيه پروردگار چيزهايی بر شما روی میكند كه گمانش را هم نمیبرديد، در آن‌جاست كه زيانكار آن‌هايی بودند كه راه باطل را طی كردند...
آری لشگر شیاطین این بار هم موفق بودند، آن‌ها چنان بر گوش و چشم انصار و مهاجر پرده‌های جهل و غفلت را آویخته بودند گویی که مسلمانی در مسجد نیست، گویی که کسی دختر پیامبر را نمی شناسد! این‌سان بود که استغاثه و فریاد یاریِ یگانه دختر آخرین نبی در کمال ناباوریِ او، بی‌پاسخ ماند و خاندان رسالت و پیام‌آورانِ پاکی‌ها و خوبی‌ها در تنهایی خویش تحریم شدند.
به سوی شر از یکدیگر پیشی نگیرید!
آقای صادقی دوباره بحثی به راه انداخته بود که کلاس را نمی شد ساکت کرد. استاد با حالتی که نشان از اعتراض ِاو داشت از کلاس بیرون رفت و به دانشجوها چند دقیقه‌ای استراحت داد. زهرا که حالتی برآشفته داشت با ناراحتی بعد از استاد از کلاس خارج شد. آزیتا با عجله به دنبال زهرا دوید تا خودش را به او برساند. زهرا لیوان آبی در دست داشت و مرتب نفس عمیق می کشید. آزیتا قصد داشت زهرا را آرام کند اما زهرا از او و دیگر هم‌کلاسی‌هایش دلخور بود... «تو چرا از حرف‌های من حمایت نمی کنی؟ از چه می ترسی؟ نکند تو هم حرف‌های آقای صادقی را قبول می کنی! تو که خوب می‌دانی حرف‌های او از کجا سرچشمه می‌گیرد...»
آقای صادقی تنها دانشجوی کلاس بود که دروس حوزوی هم می‌خواند و همیشه در بحث‌های معارفی و متقاعد کردن افراد موفق بود چون اطلاعات زیادی داشت. اما متأسفانه او منابعِ خبری خود را خوب انتخاب نمی‌کرد و اعتمادش به رسانه‌های جهانی بیشتر از رسانه‌های داخلی بود. او حتی از نظرات طیف صادق شیرازی و امثال آن حمایت می‌کرد.
زهرا که دختری محجبه و مذهبی و از دانشجویان ممتاز کلاس بود، همیشه با نظرات صادقی مخالفت می‌کرد و بارها به او گفته بود که حقانیت حرف‌هایش را نمی‌پذیرد. اما مسأاله‌ای که زهرا را ناراحت می‌کرد، بی‌تفاوتی دوستان و زودباوری آن‌ها بود. بعضی از دوستان زهرا که هم‌عقیده با او بودند، در بحث او را تنها می‌گذاشتند و خیلی زود مواضع خود را فراموش کرده و متقاعد می‌شدند. در میان آن‌ها حتی دوستان محجبه و مذهبی‌اش هم بودند... «زهرا ببین این حرف را کارشناس خارجی هم تأیید کرده، آن‌ها که منفعتی ندارد برایشان، بی‌طرف حرف می‌زنند. بی.بی.سی فارسی هم خیلی از اخبارش درست است، بیا این فیلم را ببین!»
«زهرا اینقدر از این اخبار داخلی حمایت نکن، ما دانشجو هستیم و باید به دنبال حقیقت باشیم! این‌ها همه به نفع خود، کار می‌کنند و تحلیل می‌نویسند، ما باید همه اخبار را بشنویم تا خودمان فکر کنیم و نتیجه بگیریم...»
زهرا حسابی سردرگم شده بود، او به چشم خود بارها دیده بود که دوستان و هم‌کلاسی‌هایش با این‌که حق را می‌دانستند و حرف درست را شنیده بودند، باز هم به سوی دیگری می‌رفتند و موضع دیگری می‌گرفتند. لحظه‌ای چشمانش را بست، دوباره حرف‌های سخنرانِ هیئتی که شب گذشته رفته بود، در ذهنش رفت و آمدی کرد، فاطمیه، حقانیت، خطبه، فدک... مسرعه الی قیل الباطل... مسرعه الی قیل الباطل
وقتی ندای حق در صوت باطل گم شود
خاطرم هست استاد عزیزی در شرح خطبه فدکیه این‌طور می گفت که حضرت زهرا‌سلام‌الله‌علیها مردم مدینه را با دو ویژگی توصیف می‌کند؛ ویژگی‌هایی که اگر در میان مردم مدینه نبود، نه حضرت زهرا‌سلام‌الله‌علیها اینقدر مظلوم واقع می‌شدند و نه حق امیرالمؤمنین‌علیه‌السلام اینقدر به‌سهولت غصب می‌شد. این دو ویژگی پیروزی باطل بر حق را تسهیل کرد؛ مردم را از خواص خوب جدا نموده، باعث شد نخبگان بد جامعه بتوانند بر مردم مؤثر باشند. این دو ویژگی عبارتند از: اول: سرعت و شتاب به سوی سخن باطل؛ دوم: چشم‌پوشی از کار زشت ضربه‌زننده و خسران‌آور.
حضرت زهرا‌سلام‌الله‌علیها این سخنان را در شرایط بسیار حساس و مهمی بیان فرمودند که نشان‌دهنده اهمیت موضوع است. زیرا این دو نکته ظریف تأثیر فراوانی بر سعادت و شقاوت افراد و امت‌ها دارند. پی‌گیری این بحث می‌تواند در عبور از امتحانات زمان ظهور راه‌گشا باشد؛ فرهنگ‌سازی و دوری از سخنان باطل یکی از راه‌های نجات است...
(اشاره به استاد: منظور صحبت‌های استاد پناهیان در ایام فاطمیه چند سال گذشته است)