ختم فاطمه سلام‌الله‌علیها
حسنی احمدی
ابوبکر و عمر در کنار یکدیگر نشسته بودند و مشغول گفتگو هستند. عمر رو به ابوبکر کرده و می‌گوید: ما فاطمه را از خودمان خشمناک و ناراحت گردانیده‌ایم. بیا با یکدیگر به ملاقات و دیدار او برویم تا از ما راضی شود. ابوبکر دستی به صورتش می‌کشد و می‌پذیرد. آن دو به درب خانه علی رسیده‌اند. به درون خانه نگاه می‌کنم، فاطمه در بستر بیماری است. به او پیغام می‌دهند که ابوبکر و عمر برای ملاقات شما آمده‌اند و اجازه داخل شدن می‌خواهند اما فاطمه رو برمی‌گرداند و اجازه ورود نمی‌دهد.
عمر به ابوبکر می‌گوید: باید به سراغ علی برویم و او را واسطه قرار دهیم، تا فاطمه ما را بپذیرد.
علی درب منزل را می‌گشاید و نزد فاطمه می‌نشیند.
«فاطمه جان ابوبکر و عمر رخصت می‌خواهند که به دیدار تو بیایند.»
اشک در چشمان زهرا می‌نشیند. سرش را پایین می‌اندازد و می‌گوید: «این‌جا خانه توست. هر که را بخواهی به این خانه وارد می‌شود.»
علی برمی‌خیزد و اذن دخول به ابوبکر و عمر می‌دهد. آن‌ها وارد خانه می‌شوند و روبروی دختر حبیبم می‌نشینند و فاطمه روی خود را برمی‌گرداند. ابوبکر می‌گوید: ای حبیبه رسول‌الله سوگند به خدا که من تو را بیش از دخترم عایشه دوست دارم. روزی که پدرت از دنیا رفت، ای کاش من مرده بودم. علت آن‌که تو را از حق میراث پدرت منع کردم، این بود که شنیده بودم پدرت فرمود: ما ارثیه‌ای به جا نمی‌گذاریم، آنچه از اموال ما باقی ماند صدقه است.
وجود فاطمه از خشم لبریز می‌شود. رو به ابوبکر می‌گوید: اگر حدیثی از پدرم رسول خدا برای‌تان بگویم تأیید می‌کنید.
هر دو سرشان را به علامت تأیید تکان دادند.
فاطمه ادامه داد: خداوند را به شما گواه می‌گیرم آیا نشنیدید که پدرم رسول خدا فرمود: رضایت فاطمه رضایت من است. خشم و غضب فاطمه، خشم و غضب من می‌باشد. هر که فاطمه را دوست دارد مرا دوست داشته است و هر که او را خشمگین و ناراحت کند مرا خشمگین و ناراحت کرده است.
هر دو گفتند بله چنین سخنی را شنیده‌ایم.
فاطمه گفت: خدا و ملائکه را شاهد و گواه می‌گیرم که شما دو نفر مرا خشمگین و ناراحت کرده‌اید و من از شما خوشحال و راضی نخواهم شد تا پدرم رسول خدا را ملاقات کرده و شکایت شما را به او کنم.
ابوبکر نالان گفت: از خشم خداوند و غضب فاطمه به خدا پناه می‌برم و بعد بلند گریست.