وقت نمازهای واجب شبانه‌ روزی

صبح

وقت مخصوص: از اذان صبح تا طلوع آفتاب، وقت مخصوص نماز صبح است.

وقت فضیلت: از اذان صبح تا زمانی که هوا روشن شود (حدود چهل و پنج دقیقه). البته مستحب است طوری بخواند که هوا روشن نشده باشد. (امام و صافی: تا پیدا شدن سرخی طرف شرق).

ظهر و عصر

وقت مخصوص

ظهر: از اول اذان ظهر به مقدار خواندن یک نماز ظهر. (توجه: اگر نماز عصر در این وقت از روی عمد خوانده شود باطل است.)

عصر: به اندازه خواندن نماز عصر به مغرب مانده باشد. (توجه: نباید نماز ظهر را در این وقت خواند.)

وقت فضیلت

ظهر: از اول ظهر است تا زمانی که سایه پدید آمده شاخص به اندازه طول خود شاخص افزایش یابد. برای مثال: اگر طول شاخص یک متر است و طول سایه شاخص هنگام ظهر 20 سانتی‌متر پایان وقت فضیلت نماز ظهر وقتی است که سایه شاخص به 120 سانتی‌متر برسد.

عصر: پس از وقت مخصوص نماز ظهر تا زمانی که سایه پدید آمده توسط شاخص به دو برابر طول شاخص برسد.

وقت مشترک

بین وقت مخصوص ظهر و وقت مخصوص عصر می‌توان هر دو نماز را خواند ولی نباید از روی عمد نماز عصر قبل از ظهر خوانده شود.

مغرب و عشا

وقت مخصوص

مغرب: از اول مغرب به مقدار خواندن یک نماز سه رکعتی.

عشا: به مقدار خواندن یک نماز عشا قبل از نیمه شب شرعی.

وقت فضیلت

مغرب: از اول مغرب تا زمانی که سرخی طرف مغرب آسمان از بین برود.

عشا: از پایان وقت فضیلت نماز مغرب تا گذشتن یک سوم از شب. به عبارت دیگر از هنگام برطرف شدن سرخی طرف مغرب تا گذشتن یک سوم شب.

وقت مشترک

بین وقت مخصوص مغرب و وقت مخصوص عشا هر دو نماز را می‌شود خواند ولی نباید از روی عمد نماز عشا قبل از مغرب خوانده شود.