
خورشید مشرق
اکبر بهداروند
در
آسمان جان ما، خورشید گل کرد
پیش از دعا، وقت سحر، خورشید گل کرد
چون لالهای خونین کفن، در سینه خاک
با یاد میر کربلا، خورشید
گل کرد
گل میکند از سوی مشرق، چهره
روز
چون چشمه مهر و صفا، خورشید
گل کرد
در مغرب شط فرات و دجله،
این بار
با پیک پیغام شما، خورشید
گل کرد
وقتی که تیرحادثه زد
بوسه بر او
در خاک سرخ نینوا، خورشید
گل کرد
در دشت شب، بی روشنای کورسویی
هنگام طوفان بلا، خورشید
گل کرد
از پشت دیوار افق ، آرام
آرام
بر پهنه ارض و سما، خورشید
گل کرد
از چهره پاکش، تشعشع موج
میزد
بایاد آن دیر
آشنا،خورشید گل کرد
در
ظلمت شب، با سرود هاتف عشق
در موج موج هر صدا، خورشید
گل کرد
دیگر هراسی از هجوم شب
نداریم
در آسمان جان ما، خورشید
گل کرد
نوبهار عشق
شهریار
حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
آری به اتفاق جهان میتـوان گرفت
آبی که خاک کشور ما در میان گرفت
خاکش جواهری است که در پرنیان گرفت
بنشان غبار فتنه که این نوبهار عشق
چون ابر انقلاب به سر سایبان گرفت
جانبخش بود باد بهارش به کوه و دشت
هر جا گذشت سبزه بجنبید و جان گرفت
سیمرغ دین به کوری اسفندیار کفر
پرورد رستمی که کمین و کمان گرفت
خواهم شدن به نعره، به خاک حکیم طوس
کان ژندهپیل زنده شد و هفتخوان گرفت
این رهبر کبیر، خمینی بتشکن
خط امان خود از امام زمان گرفت
بیخ گلوی فتنه آخر زمان گرفت
طفلانه رفت بر در میخانه شهریار
امّا پیاله از کف پیر مغان گرفت
شفابخش قلب یاران
حمیدرضا فاطمی
کسی که ماه شب تار بی قراران شد
انیس جان و شفابخش قلب یاران شد
نفوذ چشم و کلامش به جان اثر میکرد
همان که دلبر و دلدار رهسپاران شد
نه قلب پیر و جوان پر شد از محبت او
صمیم قلب مصفای نو نهالان شد
به سردی دی و بهمن که ناله یخ میزد
صفای آمدنش گرمی بهاران شد
وجود مردم ایران ز دوریش غمناک
حبیب اهل دل و پیر این جماران شد
در آن زمان که ستم پرده سیاهی بود
امید بخش قلوب امیدواران شد
چنان که روز ورودش بهشت زهرا رفت
گل همیشه بهار به لالهزاران شد
خوشا صفای زمانی که ماه بهمن بود
تو آمدی و دل انقلاب خندان شد
حمید اگر چه نبودی به دیدنت لایق
ولی به غمزه چشمت ز جان نثاران شد