نویسنده: معصومه پاکروان
من یکی از اهالی آپارتمان خیابان گل و بلبل هستم. اینجا ساختمانی
است که هرگز روی آرامش ندیده و به گمانم نخواهد دید.
در یک روز معمولی مثل بقیه روزها آقای پزشک‌مهر در حالی که
ماشین حسابی در دست راست و کاغذی در دست چپ داشت، در پارکینگ در حال سخنرانی بود و
تعدادی از همسایه‌ها هم در اطرافش جمع شده بودند . آقای پزشک‌مهر رو به همسایه‌ها
کرد و گفت:
ـ خیلی بخواهم مهلت بدهم می‌شود اواخر هفته آینده. باید هر
چه زودتر پول را بدهیم تا آب‌نما را بیاورند.
خانم داوری دست بالا برد و گفت:
ـ نمی‌شود حالا آب‌نما را بیاورند بعد ما حساب وکتاب کنیم؟
همه با هم آهی بلند به نشان اعتراض کشیدند. آقاسلمان گفت:
ـ خانم داوری نزدیک یک ماه است شما دارید این سؤال را می‌پرسید
اگر از یک ماه پیش هزینه را داده بودیم الان آب‌نما داشتیم.
آقای تهرانی کفت:
ـ خب حالا که نداریم چه کم داریم؟
...