در تب گودال قتلگاه

شاید تو خواستی غزلی را که نذر توست

این‌گونه زخم خورده و بی سر بیاورم

یک قطعه خواندی از روی نی، شاعرت شدم

آن قطعه را نشد به غزل دربیاورم

یک پرده خواندی از روی نی، آتشم زدی

این شعله را چگونه به دفتر بیاورم

با حنجر تو کاری اگر خنجری نداشت

کاری نداشت واژه بهتر بیاورم

وقف تو اشک ها و غزل هام، تا اگر

گفتی گواه عشق بیاور بیاورم

فصل عزا تمام شد اما چگونه من

پیراهن عزای تو را دربیاورم

تا می‌وزید نام تو پر می‌کشید دل

چیزی نمانده بود که پر دربیاورم

نزدیک بود در تب گودال قتلگاه

از عرش ربنای تو سردربیاورم

با اشک آمدم به وداعت که لااقل

آبی برایت این دم آخر بیاورم

این واژه‌ها به کار رثایت نیامدند

با زخم‌های تو چه برابر بیاورم؟

آخر نشد که آب برایت بیاورند؟

این روضه را گذاشتم آخر بیاورم

امسال هم دعای فرج، بی جواب ماند

من می‌روم برای تو یاور بیاورم

قرآن بخوان که گوش دلم با صدای توست

این بیت هم، سر غزلی که فدای توست

حسن بیاتانی

دفتر دوم

برای وصال تو دعا می‌کنم

شاها نظری کن دل مسکین گدا را

بگذار به چشمان ترم آن کف پا را

از بهر وصال تو دعا می‌کنم هر شب

یکبار اجابت بنما خواهش ما را

ای خاک درت تاج سرم مهدی زهرا‌^{سلام‌الله‌علیها}

نومید مکن از درت این بی‌سروپا را

رفتم به سر کوه صفا با دل خسته

دیدم که صفایی نبود بی‌تو صفا را

با درد تو جان و دل ما انس گرفته

با درد بسازیم و نخواهیم دوا را

گر قطره‌ای از جام ولای تو نبوشم

هرگز نکنم میل دگر آب بقا را

من هاشمی روسیه و نامه سیاهم

تو عفو کنی از کرم و لطف خطا را

حسن هاشمی‌نژاد

دفتر سوم

فتنه

فتنه شاید روزگاری اهل ایمان بوده باشد

آه این ابلیس شاید روزی انسان بوده باشد

فتنه شاید در لباس میش، گرگی تیزدندان

در لباسی تازه شاید فتنه چوپان بوده باشد

فتنه شاید در صف صفین می‌جنگیده روزی

فتنه شاید در زمان شاه، زندان بوده باشد!

فتنه شاید با امام از کودکی همسایه بوده

یا که در طیاره پاریس ـ تهران بوده باشد

فتنه شاید تابی از زلف پریشان‌نگاری

فتنه شاید خوابی از آن چشم فتان بوده باشد

فتنه شاید این که دارد شعر می‌خواند برایت

وا مصیبت! فتنه شاید از رفیقان بوده باشد

ذره‌ای بر دامن اسلام ننشیند غباری

نامسلمانی اگر هم‌نام سلمان بوده باشد

دوره فتنه است آری، می‌شناسد فتنه‌ها را

آن که در این کربلا عباسِ‌دوران بوده باشد

فتنه خشک و تر نمی‌داند خدایا وقت رفتن

کاشکی دستم به دامان شهیدان بوده باشد

مهدی جهاندار

دفترچهارم

دریای حق

عین ما جو و در این بحر به جز ما مطلب

غرق دریا شو و جز ما تو ز دریا مطلب

ما حبابیم زده خیمه‌ای از باد بر آب

به از این در دو سراخانه و مأوا مطلب

غیر ما را نتوان یافت در این بحر مجو

عین ما جو و به جز ما دگر از ما مطلب

مرده‌ دل از دم ما زنده شود هر نفسی

این چنین دم طلب و جز ز مسیحا مطلب

مائی ما چو بشستیم به آب دیده

ما نه مائیم ز ما مایی ما ار مطلب

ساقی و جام و می و رند حریفیم مدام

غیر ما همدم ما یک نفس اینجا مطلب

نعمت‌الله طلب و صورت و معنی دریاب

ور دگر می‌طلبی رو طلبش ما مطلب

شاه نعمت‌الله ولی

دفتر پنجم

قیل و قال عارفانه

در آسمان غزل عاشقانه بال زدم

به شوق دیدنتان پرسه در خیال زدم

در انزوای خودم با تو عالمی دارم

به لطف قول وغزل قید قیل و قال زدم

کتاب حافظم از دست من کلافه شدست

چقدر آمدنت را چقدر فال زدم

غرور کاذب مهتاب ناگزیر شکست

همان شبی که برایش تورا مثال زدم

غزال من غزلم، محو خط و خال تو شد

چه شاعرانه بدون خطا به خال زدم

به قدر یک مژه بر هم زدن تورا دیدم

تمام حرف دلم را در این مجال زدم

حمیدرضا برقعی