
فائقه بزاز
از همه بود و نبودها یا تمام حرفها و حدیثهای دختر و پسری یا زن و مردی که بگذریم، از شعار «دخترها موشن مثل خرگوشند؛ پسرها شیرن مثل شمشیرن »که بگذریم، میان جنس مذکر و مونث تفاوتی است که علیرغم تمام توانمندیهای زنانه، همگی دلشان برای این تفاوت غنج میزند و علیرغم تزریق قدرت به زنان و اوج قابلیتهای زنانهای که امروز بیخ گلوی همه دختران گیر کرده است اما باوری شیرین برای همه ما وجود دارد. این که؛
همه ما خانمها این را تجربه کردهایم که خیلی اوقات دلمان نمیخواهد در محکم ترشی یا رب گوجه به راحتی باز شود، دوست نداریم بتوانیم گونی برنج را از جلوی در برداریم، رانندگی کنیم، دلمان میخواهد اصلا نتوانیم جلوی چکه شیر آشپزخانه را بگیریم. نه این که نتوانیم نه... فقط دلمان میخواهد دستهای قدرتمند آقای شوهر بیاید و توانمندیاش را به نمایش بگذارد. عشقمان این است که سایه آقای خانه حفظ باشد و در رفع ناملایماتی که جنسش مردانه است امور را به جنس ذکور بسپاریم؛ اگر چه که بعضی دخترها با مطالعه انواع کتابهای ارتباط و ازدواج و شرکت در کلاسهای مهارتی و قورت دادن تمام اطلاعات ارتباطی، همه چیز دان میشوند تا روی آقایان را کم کنند. البته اصلا بحث، این نیست که پسرها برای ازدواج دختران بیعرضه را ترجیح میدهند. خیر. نکته این است که شما میتوانی باعرضه باشی ولی خیلی روی اعصاب مردانه آقایان لی لی نکنی! مشکلی که برخی دخترهای تحصیل کرده با عرضه دارند این است که به موقع نمیتوانند از موقعیت کاری و تحصیلی خود فاصله بگیرند و به عنوان یک همراه عاطفی خوب وارد عمل شوند.
با قدرتمند بودن دختر مشکلی نداریم، ولی در رابطهای که با مردش دارد باید بداند که مرد خانه، دوست دارد ناخدا باشد. همسر شما میتواند ناخدای کشتی زندگی باشد و در عین حال شما محترم باشید و ملکه این درگاه. یادمان باشد که مرد و زن با هم برابر نیستند، متفاوتند. نه متفاوت در عقل و روح بلکه در جسم و روان و اگر این تفاوت در تصمیمات زندگی در نظر گرفته نشود، اتفاقات تلخی رخ خواهد داد.
از طرفی دیگر، گاهی دختری زیادی خودش را ضعیف و وابسته نشان میدهد که این هم همان بیتعادلی است. آدمها را نباید ترساند. ترساندن مرد هم اینطوری است: با قدرتنمایی الکی، آرامشش را بگیری، جلوی پیشرفتش را بگیری. مردها با زنی ازدواج میکنند که هم با او لذت ببرند هم پیشرفت کنند و هم آرامش داشته باشند. همان قضیه « لتسکنوا الیها...»