
حسنی
احمدی
پیرمرد
رو به روی فرزند حبیبم محمد نشسته است. کمی احساس شرم دارد که بخواهد نیازش را
بگوید او فرد آبروداری است. ولی چه کسی بهتر از حسن کریم اهل بیت رسول خدا میتواند
به حرفهای او گوش کند و نیازش را برآورده سازد.
پیرمرد
لب به سخن باز میکند و حسن مهربان و در سکوت
به حرفهای پیرمردگوش میدهد. پیرمرد از روزگار میگوید از اینکه نمیتواند
غذایی برای همسر و فرزندانش تهیه کند، از اینکه به سن کهولت رسیده و شغل مناسبی
ندارد.
حسن
با لحنی آرام میان سخنان پیرمرد میرود و میگوید: ای برادر برو و حاجت خود را در
نامهای بنویس و برای من بفرست و مطمئن باش که هر حاجتی که داشته باشی برآورده
خواهم ساخت.
من
میدانم که حسن راضی نیست که آبروی پیرمرد در نزد او ریخته شود به همین دلیل
پیرمرد را به دنبال نوشتن نامه فرستاد.
پیرمرد
بر میخیزد و بیرون میرود و در نامه تمام حاجتها و درخواستهای خود را مینویسد و
آن را نزد حسن بن علی میفرستد. حسن نامه را میخواند و دو برابر چیزهایی را که
پیرمرد درخواست کرده بود توسط یکی از دوستانش برای او ارسال میکند.
...