
زهرا چیذری
استاديوم آزادي
و تماشاي اين بازي انگار معجزهاي براي دولت دوازدهم بود تا يك بار ديگر با طرح مسئله
ورود زنان به ورزشگاهها براي تماشاي مسابقات ورزشي، افكار عمومي و به طور ويژه اذهان
زنان اصلاحطلب حامي دولت را از خلف وعدههاي انتخاباتي همچون سه وزير زن در كابينه
يا سهم 30 درصدي زنان از پستهاي مديريتي به حواشي مرتبط با اين مسئله منحرف كند و
تا يافتن دستمايههاي بعدي نفس راحتي بكشد.
حكايت حضور زنان در ورزشگاهها و تماشاي مسابقات ورزشي ديگر به موضوعي
لوث تبديل شده است. اين ماجرا كه تا چند سال پيش حتي به ذهن بسياري از خانمها هم خطور
نميكرد و در عمل به عنوان يكي از موضوعات دسته چندم اجتماعي است به مدد يك پروپاگانداي
تمامعيار رسانهاي به مطالبه قشر خاصي از زنان تبديل شده است؛ زناني كه نداشتن دغدغههايي
همچون دغدغه معاش، بيمه و آينده يا مسئوليتهاي اجتماعي و خانوادگي آنقدر برايشان
فرصت باقي گذاشته تا متوجه شوند مجوزي براي حضور زنان براي تماشاي بازيهاي ملي در
ورزشگاهها وجود ندارد. قاطبه جامعه زنان آنقدر دغدغه دارند كه شايد تاكنون و تا پيش
از موجسازيهاي رسانهاي، اصولا به موضوعي نظير حضور در ورزشگاه براي تماشاي مسابقات
ورزشي فكر هم نميكردند، چه رسد به اينكه چنين موضوعي در فهرست مطالباتشان قرار بگيرد.
ماجراي بازي اخير ايران سوريه موجب شده تا يكبار ديگر اين موضوع به مدد رسانههاي همسو
با دولت به صدر اخبار بيايد تا بدانجا كه شهيندخت مولاوردي دستيار ويژه رئيسجمهوري
در امور حقوق شهروندي در صفحه توييتر خود به ماده 89 منشور حقوق شهروندي اشاره كرد
و نوشت: حق همه شهروندان، به ويژه زنان است كه به امكانات ورزشي و آموزشي و تفريحات
سالم دسترسي داشته باشند و بتوانند با حفظ فرهنگ اسلامي ـ ايراني عرصههاي ورزشي ملي
و بينالمللي حضور يابند.
...