مادر گفت: پدرت به آسمانها رفت.
دایی گفت: پدرت به یک سفر دور و دراز رفته.
خاله گفت: پدرت آن ستاره پر نور کنار ماه است.
کودک اما گفت: پدرم زیر خاک رفته است.
خاله گفت: آفرین. چه بچه واقعبینی. چقدر سریع با
مسأله کنار آمد.
کودک از فردای دفن پدرش هر روز مادرش را وادار میکرد
او را برسر قبر پدرش ببرد. آنجا ابتدا خاک گور پدر را صاف میکرد. بعد آن را آبپاشی
میکرد و کمی با پدرش حرف میزد.
هفته سوم وقتی آب را روی خاک قبر پدرش میریخت به
مادرش گفت: پس چرا پدرم سبز نمیشود.
…