چِل سال بیش با خرد هوش زیستم
آخر نیافتم به حقیقت که چیستم
عاقل ز هست گوید و عارف ز نیست
من در میان آب و گل هست و نیستم
من صدر بزم انسم و مجلس‌نشين قدس
ليكن تو چون به بزم‌نشينى بايستم
زان خنده آمدم به کمالات دیگران
کاندر کمال خویش چو دیدم گریستم
آیت‌الله محمد علی قاضی طباطبایی