خبر و گزارش - مناسبت

تصورات زیادی در سر دارم. همه می‌دانیم که خدیجه‌‌سلام‌الله‌علیها محشر بود و من تصور می‌کنم در مهربانی غوغا می‌کرد. محمد که به غار حرا می‌رفت افطار به افطار بقچه‌ی غذا را برمی‌داشت و نزد یار می‌رفت، تا دردودل روزمرگی‌ها را کند. تصور می‌کنم آن لحظه که به ناگهان، حق در غار حراء برای محمد آشکار شد و فرشته به نزدش آمد و به او گفت: «بخوان!» محمد امانش نبود به خدیجه برسد. با لرزش و حیرت خود را به او رساند و نفس‌زنان همه‌ی آن‌چه پیش آمده بود را تعریف کرد. تصور می‌کنم خدیجه با عشق عبای محمد را رویش کشید در حالی که خود شهادتین می‌گفت. آن دخترک ثروتمند قریش بعد از آن روز سرش را بالا گرفت و با افتخار پشت سر رسول خدا در کعبه به نماز ایستاد. توهین و تحقیر شنید اما صد البته که صدای عشق رساتر بود. همین شد که پله‌های توحید را بالا رفت و جزو چهار زن برتر طول تاریخ شد. تصور می‌کنم خدیجه که رفت دیگر کسی لبخند رسول‌الله را ندید. می‌گفت خدا هیچ‌وقت بهتر از خدیجه به من نمی‌دهد. همان که بطن مطهرش حامل نور فاطمه بود و از نور، نور آمد. آری؛ تصور می‌کنم خدیجه هم‌نشین ملائک و پیامبر زنان بود. در سالروز وفات حضرت ام‌المؤمنین خدیجه کبری‌‌سلام‌الله‌علیها این افتخار به دست آمد تا از تقدم ایمانی و فضائل اخلاقی بانو، خدمت شما بزرگواران درس پس دهم.