از پدر آقا فرج، خانه‌ای به ما ارث رسید که تنها یادگای از او بود. سال‌ها در آن خانه‌ی بزرگ زندگی کردیم. درختانش را پدر و پدربزرگ آقا فرج کاشته بودند و حالا تنومند و استوار ایستاده بودند. من دو پسر دارم. پسر بزرگم را من به عشق امام رضاعلیه‌السلام اسمش را رضا گذاشتم. پسر دومم را هم آقا فرج به یاد پدرش، سلمان گذاشت. هر دو را با نان حلال بزرگ کردیم… آقا فرج… مغازه‌ی بزرگی هم داشت که از پدرش به ارث رسیده بود. مغازه‌ی فرش فروشی. از بچگی در مغازه‌ی باباش بود و یک خبره‌ی کامل فرش شده بود

در آن زمان سر به زیر بودن و آرام بودن یک دختر امتیاز ویژه‌ای به حساب می‌آمد و به همین دلیل اکرم خانم مینا را برای تک پسرش عباس پسندیده بود‌،

اصلاً چطور اینقدر آروم و بی‌صدا اینجا خوابیدی؟! انگار کاملاً فراموش کردی قرار بود مثل سال‌های پیش پای پیاده بریم پابوس امام حسین‌علیه‌السلام! خبر داری حاجتمون رو گرفتیم؟ بلند شو علی! دوباره پای رفتنم شو، باید بریم برای عرض ارادت و تشکر!

چند روزیه که نعیم به بعضی از صداهای رادیو محرم واکنش نشون می‌ده. دست و پا می‌زنه. اشک می‌ریزه. بی‌قرار می‌شه.»

یک مطرب دوره‌گرد آوازخوان، چه کرده که جایش در صحن و بارگاه شمس‌الشموس است...

ماهچهره در پی نقشه‌ای برای راضی کردن خانم‌جان است تا او را هم با خود به بازار ببرند شاید بتواند بدین وسیله نصرت را ببیند. این بار ماهچهره است که دست به نامه می‌شود و برای نصرت که حالا عاشقش شده می‌نویسد و بالأخره موفق می‌شود به‌واسطه‌ی صفورا نامه را به نصرت برساند... و اینک داستان ادامه دارد...

حالا ناهیدخانم اولین جرقه‌های جنگ نرم را در خانه زده بود و همه از کار قبلی‌شان دست کشیده و با تعجب و با چشمان گرد به مکالمه آن دو نگاه می‌کردند