در فضای خاکی و تاریک اتاق، چهار دست و پا، کورمال‌کورمال جلو رفت، چشمانش غرق اشک شد، دوباره داد زد: «عقیله» که صدای وحشت‌زده‌ی او را از آن‌طرف کرسی شنید. جلوتر رفت، شبح خواهر و برادر را دید که از ترس و وحشت، سه گوش دیوار پناه گرفته‌اند. هر دو را در بغل گرفت، سرشان را به سینه‌اش چسباند، عقیله عروسکش را به سینه چسبانده ‌بود و یک صدا گریه می‌کرد، ماما، ماما می‌گفت و جیغ می‌کشید. اما ادریس در سکوتی محض فرو رفته ‌بود.

فوعه و کفریا، دو شهرک شیعه‌نشین در شمال سوریه، طی سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ زیر محاصره‌ی ائتلافی از گروه‌های مخالف دولت سوریه، از جمله جبهه‌النصره، قرار داشتند. در این سه سال تاریک، آسمان به سنگ بدل شد و زمین به گورستانی خاموش؛ بیش از سه هزار نفر از نظامیان و غیرنظامیان جان خود را از دست دادند. «آواز خاموش» در میانه‌ی همین فاجعه روایت می‌شود. روایت عشقی انسانی که در قلب جنگ می‌تپد و تلاش می‌کند معنای زندگی را از میان ویرانی بازپس گیرد؛ عشقی که یادآورِ ماندگاریِ احساس در برابر فراموشیِ تاریخ است.

پریزاد دستش را روی شکمش گذاشت و فشار داد. نم اشکی گوشه‌ی چشمش نشست. پریا نگاهش کرد. انگار دلش به حال او سوخته باشد. بلند شد و رفت آن‌طرف مسجد، در گوش پری چیزی گفت. چند لحظه با هم صحبت کردند و بعد پری با دودلی، زیپ کیفش را باز کرد، اول مفاتیح و قرآنش را درآورد و بعد در بین خرت و پرت‌های کیفش دنبال کلید مدرسه گشت.

در همین لحظه از فراز روستا، صدای اذان مغرب پیچید. صدایی که نرم و کش‌دار از میان کوه‌ها می‌آمد و در فضای خاموش شب پخش می‌شد. همه بی‌اختیار سکوت کردند

خلاصه داستان: در دوره‌ی قاجار، زنان عمارتی که علیه محتکران فعالیت می‌کنند، محاصره شده‌اند. گوهر، راوی داستان، از پشت ارسی کسی شبیه اکتای، معشوق کودکی‌اش را در میان سربازان می‌بیند. بی‌بی یوزباشی او را به اندرونی می‌فرستد تا منتظر «نور هما» بماند. نور هما، پیام رمزی موفقیت مأموریت زینب‌باجی و سلامتی ماه‌بیگم است و چراغ سبز مأموریت بعدی: رساندن خبر به زنان مساجد برای بستن بازار. گوهر با دل‌واپسی و آرزوی نشان همابانی، منتظر نوری است که سرنوشت مبارزه‌شان را روشن کند. و اینک ادامه داستان...

بچه‌ها با تعجب به حرف‌های پریزاد گوش می‌دادند و در دنیای کودکانه خود، تصور می‌کردند که چقدر سفر به ترکیه می‌تواند پر ماجرا باشد.

باغچه‌ها غرق گل بودند و درخت انگور روی کل حیاط سایه انداخته بود. میز و صندلی‌های چوبی انگار منتظر مشتری زیر سایه نشسته بودند و عطر یاس حیاط را پر کرده بود.

وارد مجتمع شدم، چراغ اتاقک نگهبانی خاموش بود، سرم را به شیشه چسباندم، پیرمرد روی تختش خواب هفت پادشاه می‌دید.

خلاصه داستان: بیتا بعد از دیدن فیلم شهادت برادرش به دست داعش، فشار روحی زیادی را متحمل می‌شود. بعد از آن مصیبت کمرشکن بیتا سعی می‌کند به حضرت زینب اقتدا کند ولی با این همه بیتا یک شبه به گونه‌ای شکسته و رنجور شده که انگار سال‌هاست گردی از خاکستر سر تا پایش را گرفته، رنجور و بی‌رمق ولی با اراده‌ای آتشین مثل کوه هنوز روی پاهایش ایستاده. و اینک ادامه داستان...