موضوع فقط نگهداری سگ و گربه نیست. کار فراتر رفته و برای تجربه سبکی متفاوت از زندگی، به نگهداری گونه‌های حیات وحش نیز روی آورده‌اند. از مارهای عجیب و غریب تا خزندگانی نادر نظیر مار پیتون، ایگوآنا، توله شیر و حتی مورچه‌خوار. به چشم آمدن در فضای مجازی نیز به این شیوع دامن زده است. به قول آنتونی گیدنز، «رسانه‌ها در دنیا امروز از جا کنده شدن آدم‌ها را تقویت کرده‌اند.» رسانه روش‌های زندگی مردم را مدیریت می‌کند و گروهی اغوای این رخداد شده‌اند.

دنیای امروز پر است از وارونه‌های تلفیقی، انتخابی و سلیقه‌ای و معلوم نیست کسانی که فاتحه و قرآن را در مراسم سوگواری رد می‌کنند چرا در قبرستان مسلمانان اموات‌شان را غسل و کفن و دفن می‌کنند اما در مناسک‌شان به‌جای رعایت هنجارهای انسانی مرسوم در سوگ، کف می‌زنند، می‌رقصند و دف‌نوازی می‌کنند؟

آگهی تبلیغاتی مربوط به جایزه‌ی افتتاح حساب یکی از بانک‌های معروف است؛ جایزه‌ی موتور وسپاست و مضمون نسخه‌ی تبلیغاتی، تشویق دختران به موتورسواری. جای دیگر روزنامه‌ای معروف با قهرمان موتورسواری زنان که اثری از حجاب و پوشش مناسب در او نیست با افتخار مصاحبه می‌کند و اعتقاد دارد وی تنها نماینده‌ی زن ایرانی برای موتورسواری و شرکت در مسابقات بین‌المللی است. در خبری دیگر فدراسیون موتورسواری زنان عکس‌های مهیج از دختران با لباس‌های چسبان و رنگارنگ تهیه کرده. از آن‌طرف خانم خزعلی معاونت زنان و خانواده در امور ریاست جمهوری در پاسخ به سؤال خبرنگار، خبر از پیگیری لایحه یا قانونی می‌دهد که قرار است در مجلس برای صدور گواهینامه‌ی موتورسواری بانوان تنظیم شود. حالا در این معرکه مطالبه‌ی اصلی زنان عفیفه کجاست؟ و چطور توقع داریم در این گستره‌ی پر زرق‌وبرق نیازهای کاذب، دخترانمان نخواهند سر از قافله‌ی به روز ماندن درآورند. آیا موتورسواری بانوان نیاز و ضرورت است که به صرف وقت و هزینه برای وضع لایحه و قانون صدور گواهینامه منجر شود؟