انگار این خبرنگار یادش رفته این گزارش در زمان فشار حداکثری بر ایران در صفحه‌ی اول گاردین منتشر شد و حساسیت‌های زیادی را برانگیخت؛ در سال ۲۰۱۰ شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه‌ی ۱۹۲۹ را تصویب کرد و طی آن شدیدترین تحریم‌ها تا به امروز به مردم ایران تحمیل شد. آقای کمالی‌دهقان! در ازای تحریم‌هایی که به مردم تحمیل شد چه به دست آوردید؟ آیا 16 سال دیر نیست؟

«تناقض و دوقطبی اگر انسان بود حتماً می‌شد آقای پزشکیان و دولت وفاق! بقیه‌ی مردم هم باید سکوت کنند چون اگر حرفی بزنند مصداق به هم خوردن وحدت است. سر ملت هم هرچه آمد، آمد.» این جملات را کاربری در شبکه‌های اجتماعی نوشته است. زیر محتوایی درباره‌ی خبر انتصابات فامیلی در دولت پزشکیان. حرف حقی است که بارها نیز در مطالبات مردمی‌ تجمعات شبانه تکرار شده است. به‌خصوص که ماجرای انتصاب مجدد نادره رضائی هم دوباره خبرساز شده است. انگار برخی ویژه‌خواران هرگز عزل نمی‌شوند تنها از میزی به میزی دیگر منتقل می‌گردند.

روایت باشکوه اندلس هم فرحناک است هم غم‌افزا، عظمتش بر دل نشسته، روح و روان را می‌نوازد اما مانند هر اتفاق خجسته‌ی دیگری سقوط امپراطوری‌اش، قلب را می‌گدازد. تاریخ مشحون از این اتفاقات است که گاه قومی را بر قله ظفر و پیروزی نشانده گاه نفوذ فریب و غفلت بر ظفرمندان، فتحی را به یغما داده است. حکایت سقوط اندلس را همه شنیده‌ایم. حکایتی عجیب اما واقعی از گسترش قلمرو مسلمانان به قلب اروپا و تا بطن اسپانیا و ماجرای اسب تروای ابتذال و برهنگی که معادلات را دگرگون کرد.

اصلی ارزشمند از ابتدای خلقت بشر تا به امروز در تمام اعصار و در صحنه‌های گوناگون ثبت شده که مصداق «حق و حقیقت» است اگرچه که تا «واقعیت» فاصله دارد و در برخی اعصار دستخوش نوسانات شده. اما مبنای آن را هیچ بنی‌بشری انکار نکرده است. این که «اخلاق» سبب رشد و بالندگی می‌شود. اخلاق فردی، منجر به ظهور اخلاق اجتماعی شده، امنیت حاصل از آن با رشد و توسعه‌ی فردی و اجتماعی همراه خواهد بود.

اصلاحات‌نیوز بود که خبر را بدون ارائه‌ی جزئیات و دلایل به روی سکوهای اجتماعی رفت، تعطیلی زنجیره‌ای چندین کافه در خیابان انقلاب، سنائی، ایرانشهر و... انتشار این خبر و ضریب دادن به آن توسط رسانه‌های همسو با اصلاحات‌نیوز در داخل و رسانه‌های فارسی‌زبان در خارج از کشور مخاطب را به تردید انداخت که دلیل بریدن نان مردم در بحبوحه‌ی جنگ و مشکلات اقتصادی باز هم همان موضوع همیشگی بی‌حجابی است یا خیر.

نامه‌ای منتسب به دانشگاه علامه طباطبایی درباره‌ی جابه‌جایی یکی از کارمندان این دانشگاه، این تلاطم را به پا کرد. در این نامه، اخطار حجاب و پوشش از دلایل این تصمیم عنوان شده است.

خبر مرگ عمو لیندسی که منتشر شد ترامپ منتظر کنگره نماند و خواهر این سناتور جنگ‌طلب را به‌جای او بر صندلی نشاند. زنی که قبل‌تر منصب اجرائی نداشت و فقط حامی‌ عاطفی برادرش گراهام بود. اتفاقی که بار دیگر لابی‌های پشت پرده‌ی قدرت را در نظام صهیونیسم‌زده‌ی آمریکا آشکار می‌کند.

قصه‌ی اندلس را از عنفوان جوانی در گوش‌مان زمزمه کرده‌اند. روی منبرها فریادها کشیده‌اند. شهدا در وصیت‌نامه‌های‌شان تکرار کرده‌اند که «اگر شهر سقوط کرد نگران نباشید، شهر را پس می‌گیریم، مراقب باشید ایمان‌تان سقوط نکند.» میان سطرهای تاریخ و ادبیات جایش دادند که حواس‌مان باشد مبادا قلمرو عفاف و حجاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد، که تاریخ اثبات کرده است اگر بیفتد مساوی است با شکست و فروپاشی. و البته آنچه به جایی نرسد فریاد است.

کلمات طراحی شده اما تلخ و گزنده بود. اگرچه با لطایف‌الحیل سعی شده بود به صورتی کنار هم قرار بگیرند که از زهرش کاسته شود اما دل مردم مبعوثی را که به فرمان امام‌شان نزدیک به 100 شب بود در میادین حاضر شده بودند تا گزندی به امنیت و آرامش جامعه نرسد، سوزاند. به نقل از معاونت راهبردی کشور آمده است: «بعد از دهە‌ی اول محرم یا تشییع جنازە‌ی باشکوه رهبر شهید، زمینه برای فرود آرام این تجمع‌ها و عبور هوشمندانه از شرایط ویژه و هدایت جامعه به‌سمت بازگشت به زیست روزمره، ضرورت قطعی برای تضمین استقلال عمل حاکمیت است.» در بخشی دیگر از متن این گزارش ادعا شده است: «استمرار تجمعات، مانعی جدی در برابر اتخاذ تصمیمات استراتژیک و مصلحت‌اندیشانه در مقاطع حساس خواهد بود.» در قسمتی از این سند نیز، جمع‌آوری آرام به‌عنوان یک ضرورت در راستای «حفظ بهداشت روانی جمعی» معرفی شده است!

اگرچه حمله‌ی آمریکا به دستور اسرائیل به ایران بیشتر برای انحراف افکار عمومی از ماجرای اپستین و فایل‌هایی بود که نام افراد مشهور و صاحب نام و بسیار از مقامات کشورهای غربی را یدک می‌کشید اما کشتار وحشیانه‌ی هزاران ایرانی به خصوص زن و کودک نتوانست افکار عمومی را از این ماجرا منحرف کند و هنوز لایه‌های جدیدی از ابعاد پنهانی‌تر این پرونده دست به دست می‌شود. نام این پرونده‌ی هولناک را یک مرد یدک می‌کشد اما بهتر است بدانیم زیربنای این پرونده را زنان تشکیل می‌داده‌اند. شاید اپستین اگر این زنان تأثیرگذار را نداشت نمی‌توانست بیش از دو دهه به حیات خود ادامه دهد. زن اصلی این هرم، «گیلین مکسول» قرار داشت که اعتماد دختران نوجوان را جلب می‌کرد لایه بعدی شامل دستیارانی، چون «سارا کلن» و «لزلی گراف» بود که وظیفه‌ی لجستیک، هماهنگی سفر‌ها و تنظیم قرار‌های ملاقات را بر عهده داشتند تا همه‌چیز برای قربانیان، عادی به نظر برسد.