طبیعی است که چنین تناقضی فرد را سردرگم کند؛ به‌خصوص وقتی تجربه یک رابطه ناموفق و خیانت قبلی نیز در پس‌زمینه زندگی او وجود داشته باشد. ترس از دوباره تنها شدن می‌تواند باعث شود فرد هنگام تعارض، بیش از اندازه برای بازگرداندن رابطه تلاش کند و حتی مسئولیت آرام کردن طرف مقابل را بر عهده بگیرد.

زانوهایم را در آغوش گرفته‌ام و کنج اتاق خوابم نشسته‌ام‌. اشک تمام ریملی را که چند ساعت پیش به‌عنوان آخرین تلاشم برای تغییر اوضاع زده بودم، شسته و گونه‌هایم را از بختِ سیاهم، سیاه‌تر کرده است‌. صدای مسعود از بیرون اتاق می‌آید و رعشه به اندامم می‌اندازد‌. ـ آبجیم برات وقت سلمونی گرفته، فردا میری میدی موهاتو خالی کنه، خوشم نمیاد انقدر پرپشت باشه‌. حرف زیادیم بزنی، بدتر از امروز سرت میاد، فهمیدی؟

سلام. من صبا هستم، 23 ساله. الان که دارم با شما صحبت می‌کنم عمیق‌ترین درد موجود در دنیا روی قلبم سنگینی می‌کند و اجازه نمی‌دهد درست و حسابی صحبت کنم. به نظرم عمیق‌ترین حس موجود در دنیا غم است چون...

راستش یادم نیست این چندمین بار است که سر این‌جور اتفاقات دعوا می‌کنیم ولی نگرانم حرمت‌ها شکسته شود و از همه مهم‌تر اینکه تازگی‌ها نازنین از این اختلاف نظرها درباره‌ی خودش سوءاستفاده می‌کند. شاید هم اشتباه می‌کنم و به قول مامان دارم زیادی سخت می‌گیرم. آخر شب رختخوابم را کنار تخت نازنین پهن کردم. به صورت معصومش نگاه کردم و اشک‌هایم سُر خوردند روی صورتم. دلم می‌خواهد در کنار نازنینم خوشبخت و شاد باشیم ولی نمی‌دانم چطور.

می‌خواهم بگویم این‌جور مواقع اعتمادبه‌نفسم را کامل از دست می‌دهم. چون نه‌تنها به‌عنوان مادر و بزرگ‌تر کاری را پیش نبرده‌ام، بلکه به من ثابت می‌شود که حرف‌هایم غلط است و انگار دوباره برای بار دیگری بهم تأکید می‌شود که به تو ربطی ندارد. یا نظراتم قدیمی‌ و به‌دردنخور است.

مهناز خیلی دختر خوبی است. طی دو سالی که ما نامزد بودیم هیچ بدی‌ای از او ندیدم و الان یک سال هم هست که رفتیم سر خونه و زندگی خودمان. اما از طرف خانواده‌‌ی همسرم...

اصلاً نمی‌دانم دلیل این افکارم چیست؟ از پس خودم هم بر نمی‌آیم هرقدر تلاش می‌کنم ناموفق هستم یعنی فکر می‌کنم مشکل به این راحتی‌ها حل نمی‌شود و به یک عمل جراحی آن هم در مغزم احتیاج دارم. اینکه مغزم را از سرم بیرون بیاورند و تکان اساسی بدهند و دوباره برگردانند سر جایش. من وسواس دارم نه به تمیزی...

پسرم، ابوالفضل… از همان نوزادی تفاوتش با دیگران مشخص بود. بدنش دیرتر از بچه‌های هم‌سنش بیدار می‌شد. وقتی بغلش می‌کردم، حرکاتش آرام و سنگین بود. وقتی راه افتاد، زمین خوردن‌هایش شروع شد. پسرهای هم‌سنش راحت می‌دویدند، از سرسره بالا می‌رفتند و می‌پریدند، اما او چند قدمی می‌رفت و می‌افتاد. زانوهایش زخمی می‌شد و هر بار که زمین می‌خورد، قلبم تکه‌تکه می‌شد...

یک ساعت، دو ساعت سه ساعت نه! شِش ساعت تمام توی آرایشگاه بودم ‌تازه با نوبت قبلی! می‌خواستم بعد از سال‌ها موهایم را رنگ کنم و از یک‌نواختی در بیاورم. شاید این تغییر رنگ حال و هوایم را عوض کند‌. من که خیلی سر در نمی‌آورم ولی می‌گویند رنگ ‌سال و ترند است، حتماً همسرت خوشش می‌آید و تعریف می‌کند. ‌چشمم آب نمی‌خورد ولی باز هم امیدوارم. زن‌ها یک‌ریز حرف می‌زنند. یکی می‌گوید: شوهرم موی بلوند دوست دارد دیگری می‌گوید همسرم رنگ‌های تیره را ترجیح می‌دهد. راستی حسام چه رنگی را دوست دارد؟ واقعاً نمی‌دانم. اصلاً روزی در این زمینه حرفی نزده است.

از خودم بدم می‌آید، فکر می‌کنم دیگر آن زن مهربان و فداکاری که همه می‌شناختند نیستم. حالم خوب نیست و مدام سردرد دارم. اعصابم ضعیف شده. اصلاً حوصله هیچ کاری ندارم، من که به باحوصلگی معروف بودم...