چای سبز بهدلیل داشتن آنتیاکسیدانهای قوی مانند کاتچینها و پلیفنولها، یکی از سالمترین نوشیدنیها شناخته میشود. با این حال، مصرف آن برای همه مناسب نیست و در برخی شرایط میتواند عوارضی ایجاد کند.
افراد کمخون: چای سبز میتواند جذب آهن غیرهِم یا همان آهن گیاهی را کاهش دهد. بنابراین افرادی که دچار کمخونی هستند، بهتر است چای سبز را با فاصلهی حداقل ۱ تا ۲ ساعت از وعدههای غذایی مصرف کنند.
کسانی که معدهی حساس یا رفلاکس دارند: کافئین و ترکیبات اسیدی چای سبز ممکن است باعث تحریک معده، سوزش یا تهوع شود؛ بهویژه اگر ناشتا مصرف شود.
افراد با فشار خون پایین: چای سبز در برخی افراد میتواند فشار خون را کاهش دهد و باعث سرگیجه یا ضعف شود.
مبتلایان به اضطراب یا تپش قلب: با وجود اینکه چای سبز نسبت به قهوه کافئین کمتری دارد، اما همچنان میتواند ضربان قلب را افزایش دهد یا بیقراری ایجاد کند.
زنان باردار و شیرده: بهدلیل وجود کافئین، مصرف زیاد چای سبز در این دوران توصیه نمیشود و باید با مشورت پزشک باشد. عوارض پنهان مصرف زیاد چای سبز عبارتند از: اختلال در خواب، سردرد و بیقراری، کاهش جذب برخی مواد معدنی، تحریک معده در صورت مصرف ناشتا توجه: مصرف بیش از ۳ تا ۴ فنجان در روز میتواند این عوارض را تشدید کند.
بهترین ساعت مصرف چای سبز
بهترین زمان نوشیدن چای سبز، بین وعدههای غذایی و ترجیحاً اواسط صبح یا عصر است.
از مصرف آن بهصورت ناشتا و همچنین نزدیک به زمان خواب خودداری کنید تا دچار مشکلات گوارشی یا بیخوابی نشوید. در مجموع، چای سبز اگر بهاندازه و در زمان مناسب مصرف شود، میتواند بخشی از یک رژیم سالم باشد؛ اما شناخت محدودیتها، کلید استفادهی ایمن از این نوشیدنی مفید است.