مرگ بر مدرسه ـ کبری التج

دبیر ورزش مدرسه‌ی جدید، عضو تیم ملی فوتبال بوده و علاقه‌ی اصلی‌اش فوتبال است. بچه‌ها هم علاقه‌ای نسبت به والیبال از خودشان نشان نمی‌دهند. تازه مدرسه‌ی جدید از باغ باباجی در شهریار هم دور است و راپا نمی‌تواند هر وقت دلش خواست پیاده تا باغ باباجی برود و شاهد خراطی‌های زیبای او روی سنگ‌های مختلف باشد.

شرح دلبری ـ حجت‌الاسلام و المسلمین تولائی

خداوندا! سر من، عقل من، لب من، شامۀ من، گوش من، قلب من، همۀ اعضا و جوارحم در همین امید به سر می‌برند، یا ارحم‌الراحمین!

بچه‌های «قالی‌باف‌خانه» ـ هوشنگ مرادی کرمانی

در کودکی هر وقت مادربزرگم را اذیت می‌کردم می‌گفت می‌برمت به کارگاه قالی‌بافی و کارگاه قالی‌بافی کابوس دنیای کودکی من بود.

باران گرفته‌است ـ احمد یوسف‌زاده

من او قند بزرگیا می‌خوام، اگر می‌خوای کوچیکیا بدی به من، همی الان پا می‌شم میرم!» فاطمه تهدید قاسم را جدی گرفت و با گزیدن لب و اشاره‌ی ابرو به او فهماند که: «قند بزرگی مال خودته! حالا بخون آبروریزی نکن!

رنجهور ـ محمد محمودی نورآبادی

با سر می‌روم داخل‌. گوهر هم پشت سرم می‌آید‌. بِر و بِر نگاه مادر می‌کنم. از گلبس می‌پرسم: «چطوره حالش؟» کف دست را می‌گذارد رو پیشانی‌اش، می‌گوید: «بهتره... دیگه تقلا نمی‌کنه!»

شهاب دین ـ زهرا باقری

حرم خالی شد. شهاب ماند و ضریح امام حسین‌علیه‌السلام‌. فکر کرد کجای ضریح بنشیند که اباعبدالله به او توجه کنند. بی‌اختیار پایین پای حضرت رفت و گفت پدرها به فرزندان‌شان توجه بیشتری دارند. کنار مضجع حضرت علی‌اکبرعلیه‌السلام نشست. به حضرت توسل کرد و مثل ابر بهار گریست. پنجره‌های ضریح را گرفته بود و می‌گفت: «یا جداه، نگاهی به من بینداز‌.»

ملا صالح ـ رضیه غبیشی

نگاه‌شان کردم، همه نوجوان و کم سن و سال بودند. چشمانم پر از اشک شد. کنارشان نشستم و خیره به آن‌ها به سرنوشت نامعلوم‌شان فکر می‌کردم. در اتاق با صدایی گوش‌خراش باز شد. خواب‌آلود بودم و با شنیدن صدا چنان وحشتی کردم که انگار قلبم می‌خواست از جا کنده شود.